1885 Claude Gaubet’in Paris’te yapıp Cherbourg’ta denediği; 5mt boyunda, 1mt eninde, 1 ton ağırlığındaki, Laurent-Cély bataryalı denizaltısı Gaubet-I’in bir torpidosu-esasında mayını vardı.Hedefe sabitlenen mayının emniyetli mesafeye gidilip kablosu vasıtasıyla elektrik akımı ile patlatılması düşünülmüştü.Geminin denge problemi çözülemediğinden proje başarısız olmuştur.

1886 Patrick;22”çap-14mt boy,6000lb. ve 21kts ile 2000 yarda giden,Broth.3-cyl.hv.motorlu,şamandıra asılı torp.denedi.

1886 yılında,Ash & Campbell,İngiltere Tilbury’de;20 mt. boyunda, 2,5mt. eninde 50 tonluk akü grubu-batarya ve elektrik motorlu denizaltıyı: Nautilus’u inşa ettiler.Her iki bordasındaki 5'er silindiri içeri çekmek suretiyle geminin hacmini azaltarak dalıyorlar, tersini yaparak yüzeye (Satha) çıkıyorlardı.

1887 ABD Donanması ilk Denizaltı dizayn yarışmasını duyurdu.1000 beygir gücünde bir dizayn isteniyordu.Nordenfelt,Joshua Tuck ve P.Holland katıldı.2miyon $’lık ödülü Holland kazandı ama sözleşmenin içeriğinin belirsizliği yüzünden ödül verilmedi.

1887 Nordenfelt,30 metreye dalabilen satıhta 14 knot süratle 1000 mil gidebilen buharlı Nordenfelt IV’ü yaptı ve Rusya’ya sattı.Rusya’ya giderken rotasından çıkıp 18 Eylül 1888 günü Jutland sahilinde karaya oturunca Rusya almaktan caydı.

1888 Nordenfelt;29”çap,5000lb.ve 16kts.ile 4000yd.giden elektrikli telle dare edilen şamandıralı torpido denedi.Başarısız oldu.

1888 Suüstünde buhar makinaları ile seyir yapan ve sahip olduğu büyük sıcak su sarnıcı sayesinde denizaltında kısa süre kalabilen, makinalı tüfek ve torpido kovanına sahip olan ilk denizaltıyı ise Nordenfelt,1885'te Resurgam deneyimlerini ileri götüren İngiliz mühendis Garret ile işbirliği yaparak İsveç’te gerçekleştirmiştir. Nordenfelt-I ismini alan bu gemi o ana kadar muhtelif memleketlerdeki çalışmalarda dikkate alınarak inşa edilmiştir.60 tonluk denizaltı;19.5mt boyunda, 2.75 mt çapında idi 160 mil satıh menzili ve max 15mt derinlikte 15 knot hızı vardı. Denizaltı, aralarında Osmanlı İmparator’luğu temsilcisininde bulunduğu denizci devlet temsilcilerine Kopenhag yakınlarında gösteride bulundu. Osmanlı imparator’luğu temsilcisi teknenin savaş kıfayetine haiz olmadığı ve bilhassa akıntılı sularda vazife görmesinin şüpheli olduğu şeklinde bir rapor hazırladı. Buna mukabil Yunan hükümeti bu denizaltıyı satın aldı. Yunanistan’ın bir denizaltıya sahip olması Osmanlı hükümetini harakete geçirdi. Yapılan görüşmelerden sonra Vickers&Armstrong firmasına,boyları 30 metreye uzatılmış, 2 Harici torpido kovanı taşıyan, 2 makinalı tüfeğe sahip olan ve teknik bakımdan daha tekamül ettirilmiş 2 Nodenfelt-II ve III (Bazı kaynaklar “Tip”’i esas alarak iki gemiyede Nordefelt II demekte)sipariş edildi. Denizaltılar İngiltere’de inşa edilerek parçalar halinde İstanbul’a getirildi ve Taşkızak tersanesinde monte edildi. 1886 ve 1887 yıllarında denize indirilen denizaltılara Abdülhamid ve Abdülmecid isimleri verildi.Ancak Abdülmecid bitirilemedi.Yapılan Abdülhamid’in tecrübelerinde gemi personeli gemilerini çabuk kavradılar. Tecrübe seyirlerinde firma personelinin hatalarını bulacak kadar kabiliyet gösterdiler. Türk mürettebatın gemiye yabancı personel olmadan dalış yaptırmaya muvaffak olmalarından sonra Abdülhamid denizaltısı İzmit Körfezinde gece ve gündüz hücum talimleri ve torpido atış eğitimleri yaptı.Hitamında 1888 yılında, Sarayburnu önlerinde dalarak akıntıya karşı Üsküdar önlerinde demirlemiş boş bir gemiye yaklaştı ve torpidosunu atıp gemiyi batırararak yabancı devlet temsilcilerine gösteride bulundu.Torpidonun çıkışı sırasında ağırlık değişimi yüzünden dengesi bozulmuş ve kaza atlatmıştır. Bu olay dünya denizaltıcılık tarihinde bir denizaltı gemisinden ilk defa seyyar torpido atılarak bir suüstü gemisinin batırılışı olayıdır. Bu başarı üzerine denizaltıcılar padişah II. Abdülhamit’ten taltif beklerken denizaltıların Haliç’e çekilme emrini aldılar. Gemiler bir daha Haliç’ten dışarı çıkarılmadı. Orada çürümeye terk edildi.

1887-1888 Nordenfelt/Garret denizaltılarının sualtında yürütme gücü yetersizliğinin saptandığı sıralarda İspanya’da genç bir deniz subayı Yzb. Peral,Queen Maria Cristina’nın onayı ile Arsenal de la Carraca (Cadiz) tersanesinde; 22 mt boyunda 3 mt eninde sualtında 2 adet 30 HP. elektrik motorları ile götürülen modern anlamda dizayn-inşa ettiği denizaltısının torpido denemelerinde başarıyla 3 Whitehead torpidoyu ateşlemiş olmasına rağmen; Cristóbal Colón harp gemisine hucum gösterisi esnasında kulesinin uzaktan görülmesi ve valf arızasına saplanan teknik heyetin olumsuz raporu artı İspanya Deniz Kuvvetleri’nin tutuculuğu-ilgisizliği nedeni ile bu denizaltının seri inşa safhasına geçilememiştir. Cartagena’da sergilenmektedir.

İspanya’daki bu çalışmalar sırasında Fransa’da da denizaltı dizaynları üzerinde dikkate değer çalışma ve gelişmeler olmuştur. Bunlardan;1885'te Claude Goubet’in Goubet-I’ini,1888'de Fransız Deniz Kuvvetleri için Gustave Zede’nin inşa ettiği Gymnote’u,1893'te anısına yapılan ve tatbikatta demirli gemiyi torpido ile batıran “Gustave Zede”yi ve uluslararası bir yarışmayı kazanan Maxime Laubeuf’ün Narval’ını denizaltı dizaynındaki gelişmelere katkılarından dolayı sayabiliriz. Bu botların deneylerimden alınan dersler, geleceğe ışık tutmuştur.Bilhassa Laubeuf isimli bir mühendisin geliştirdiği Narval ismi verilen denizaltı ile büyük aşama yapılmıştır.Anılan yarışma 1896'da Fransa Deniz Bakanlığının açtığı bir yarışmaydı.Koşulları;denizaltının ağırlığı min 200 ton,min 100 mil menzilli,satıh sürati 12 knots ve dalmış sürati 8 knots olarak belirlenmişti.29 tasarımın katıldığı yarışmayı 1899 yılında denize indirilen Narval kazandı. Narval’ın getirdiği yeniliklerin başında satıhta ve sualtında iki ayrı yürütücü güç sisteminin kullanmasını sayabiliriz.34 mt.boyundaki Narval,satıhta 220 Hp. gücünde sıvı yakıtla ısınan buhar makinası ve dalışta 80 Hp. gücünde elektrik motoru ile gidiyordu.Menzili;satıhta 11 knots ile 400 mil,7.5 knots ile 500 mil,dalışta 7.5 knots ile 25 mil ve 5 knots ile 62 mil idi.Dalma ve yakıt sarnıçlarının yerleştirilebilmesi için çift tekneli inşa edilen ilk denizaltıdır. Zayıf yanı buharlı sistemi idi.Dalışta bot atmosferinde ısı artışına ve satha çıkışta tekrar buhar üretiminin başlamasına kadar zaman kayboluyordu.Rus Stepan Karlovich Dzhevetsky (Dzjevetski)nin buluşu olan değişik sistem 4 tane torpido düşürme yatağına (kovana) sahipti. Narval 1900 yılında Fransız Deniz Kuvvetlerinde hizmete girmiş iki tekneli modern denizaltıların atası olmuştur.(Mukavim ve Form tekne ilerde açıklanacaktır.) Resimde yine M.Laubeuf’ün dizayn ettiği diğer bir denizatlısı “L’ Anguille” görülüyor.

1888 Rusya’nın satın aldığı 160 tonluk denizaltı;Osmanlı hükümetinin Abdülhamid ve Abdülmecit ile beraber ısmarlamış 3.denizaltı olabilir mi?Bir kaynağa göre Osmanlının almaktan vazgeçtiği 160 tonluk bir Nordenfelt denizatlısını Rusya almış ama Rusya’ya giderken Batık denizi’nde rotasından çıkıp kaybolmuştur.[Muhtemelen Osmanlı Hükümetini almaktan vazgeçtiği 160 tonluk bu denizaltı Nordenfeld IV olabilirmi.!? Denizaltıcının yorumu: Ayrı denizaltılar olduğudur ve Osmanlının 3.denizaltısı olduğuna dair başka kaynak bulunamıştır.Tarihlerin yakın olması;Osmanlı hükümetinin 160 tonluk denizatlıyı almaktan vazgeçişi ile (Abdülhamid denizaltısının Halice kapatılması olayınında işaret ettiği) Osmanlının denizaltı silahından vazgeçişi, eş zamanlı olabilir-ki Ruslar, Nordenfelt IV kaybını telafi etmek için Osmanlının vazgeçtiği yapımı bitmiş botuda Vickrs firmasından? almış olabilirler.Hem bu denizaltı kaybolmuş diğerinin mevkisi belli (Jutland’da rotadan çıkıp karaya oturmuş) ayrıca tonajlarıda tutmuyor..]

1888 Gustave Zede’nin [Amiral Aube’nin onayı ile] Toulon yakınlarında Arsenal of Mourillon’da inşasına başladığı Gymnote,20 Eylül’de denize inmiş 17 Kasım’da denemelere başlamıştır.20 metre boyunda ve 30 ton olan Gymnote’un,400 amper/saat enerji veren ve dalışta Yüzbaşı Krebs’in dizaynı 55hp.gücündeki tek elektrik motoruyla 8 knot hıza ulaştıran 540 adet 17.5 kiloluk Alkalin çinko potas pilleri sahilde şarj edebiliyordu.Satıh menzili 10 knots ile 83 kilometre,6 knots ile 220 kilometre idi.1911'e kadar olan hayatında daha gelişmiş pil gruplarının denendiği ve ciddi kazalar atlalatan Gymnote,bir gösteride hiç görünmeden Jaurequiberry ismindeki eski bir savaş gemisini batırmıştır.

1888 U.S. Donanması 2. yarışmasını duyurdu.Nordenfelt,Tuck ve Holland katıldı.2 milyon dolarlık ödül yine P.Holland’ın oldu.Nordenfelt denizaltıya ilgisini yitirdi,Tuck akıl hastanesine gitti ve Donanma sekreterliği parayı suüstü gemilerine kaydırınca Holland yine parayı alamadı.Günlüğü 4 $ ‘a Teknik ressamlığa başladı.

1889 Claudet Gaubet Gaubet-II’yi denize indirdi.

1889 Sims-Edison 12kts ile 3500yd.giden ve 400lb.patlayıcılı elektriği sahilden alan şamandıralı Ericsson torpidosu denediler.

1890 Makine gücü ile çalışan denizaltı olan Nordenfelt’de dizayncıların büyük çabalarına rağmen güvenilir bir derinlik kontrolu sağlanamamıştır. Dalma ve sıcak su sarnıçlarının büyüklüğü dolayısıyla personel için çok az bir hacim kalmıştır. Bu serbest hacimdeki havanın ise,150°f’a kadar ısınması ve kazandan gelen duman dolayısıyla sağlıksız ortamın oluşturması ile personelin sualtında kalış süresini kısaltmıştır. Buna rağmen Nordenfelt sebat etmiş ve 1890’da dizaynlarını Almanlara satmıştır. Almanlar, bu dizaynda inşa ettikleri ve WI ve WII ismini verdikleri botlarda başarısız olmuşlardır.

1890 ABD Howell torpidolarını kullanmaya başladı.

1890 Whitehead, Vickers Armstrong Ltd. In . desteği ile Weymouth’ta fabrikasını açtı.

1892 Rudolph Diesel ilk içten yanmalı dizel makinayı keşfetti ve bir yıl sonrada makinayı yaptı.Mazot ile çalışıyordu.Makina,nerdeyse mucidini öldürecek patlamayla hayatına başladı.

1892 George Baker’ın denizaltısı denize indi.

1893 Haziran’ında,Fransa’nın büyük Gustave Zede denizaltısı denize indi.1890 yılında Fransa hükümetinin Denizcilik Bakanı M.Barbey Gustave Zede’nin asistanı Ramazotti’den büyük bir denizaltının inşasını istedi.Toulon’da Mourllion tersanesinde Sirenne adı ile denizatının inşasına başlanmış ancak Gymnote’u tasarımcısı Gustave Zede ölünce anısına ismi değiştirilmiştir.Denizaltıda alısılmış “Cigar” gibi iki ucuda sivri biçimin dışına çıkılmış,asimetrik biçimde günümüz yapı tarzında yapılmıştır.76 adet çemberin oluşturduğu silindirik iskeletin üstüne korozyona dayanıklı metal plakaların kaplanması ile 53 mt. boyunda ve 4 mt. enindeki gövde meydana çıkmıştır.266 ton ağırlığındaki gemi, tek pervane şaftı üzerindeki iki elektrik motoru sayesinde gidiyordu.720 adet pilden oluşan 130 ton ağırlığındaki bataryası 1800 amper 300 volt verebiliyordu.Periskobu ve pruvada 1 torpido kovanı bulunmakta idi.

Elektrik motoru ile pervanenin döndürülmesi işin yarısı idi.Bataryaların şarjı sahilden yapılıyordu.Bu yüzden bu denizaltıların görevleri “liman savunma” olarak biçimlemişti.

1893 yılında ABD’de denizaltıya ilgi duymaya başlamış.Açılan 200.000 dolar ödüllü yarışmaya Simon Lake,Philip Holland ve George C.Baker katılmışlardır.Yarışmayı P.Holland kazandı ama inşası 1895’e kadar gecikecekti nedeni Baker’ın politik oyunlarıydı.Denizaltısının, Holland’ın tasarımının inşasına geçilmeden denenmesini istiyordu.Baker’ın denizaltısı buharlıydı.Boyu 16mt.,genisliği 3mt.,20 ton olan bu gemi 12mt.’ye dalabiliyordu.Dalışta kullandığı elektrik motoru,satıhta bir dişli ile jeneratör fonksiyonuna sahip oluyor ve bataryayı şarj edilebiliyordu.Pervanelerin yeri geminin her iki bordasının ortasında ve 4 yöne dönebiliyordu.Gemi pratik bulunmadı.Günümüz araştırma denizaltıları olan Batiskaf’ların pervaneleri bu özelliktedir.

Holland’ın en büyük rakibi olan Simon Lake isimli mühendisde deniz dibinde aynen uçakların iniş takımları üzerine yürüdüğü gibi tekerlekler ile yürütülebilen ve esas olarak sualtı kablolarını kesmek, mayın manialarını taramak gayesiyle Argonaut jr. isimli benzin motorlu ve su üstünde kalan uzun bacası bir denizaltı dizayn etmiştir. O yıllarda Lake, denizaltıların açık denizlerde gemilere hücum ve onları imha edebilecek bir silah olabileceklerini düşünemiyordu.Onun dizaynıda tekerlekleri yüzünden kabul görmedi.Lake,tasarısını geliştirdi ve çok fonksiyonlu <<”Argonaut I” adını verdiği bu denizaltıyı 1897de Baltimore’da denize indirdi.12 metre boyunda 3 metre enindeki bu geminin personeli 4 kişidir.30hp. Benzin motoru vardı.1898de Chesapeake körfezinde,dalışta ve satıhta 2000 mil seyir yapmıştır.1899'da bunu geliştimiş ve Argonaut II’yi inşa etmiştir.

Deniz Kuvvetleri, yarışmayı kazanan Holland’ın 28 metre boyunda 168 ton ağırlığında satıhta buhar gücü,dalışta elektrik gücüyle giden tasarımı Plunger’ın (Holland V) iki tane yapılması için Holland’ın şirketi Holland Torpedo Boat Company of New Jersey ile herbiri 175.000 dolara anlaştı.Satıhta tam yolla 180 mil,ekonomik süratle 1000 mil giden geminin bataryaları 10 saat süreyle 6 knots yaptıracak gücü sağlıyordu.Ancak bu gemi, buhar makinasının yaydığı ısı sorunu yüzünden başarısız oldu.İnşasıda gecikmeli başlayıp yavaş ilerleyince ve fazla düzeltme gerekmesi sonucu iptal edildi ödülde donanmaya döndü.