BUZULLAR

Yüksek enlemler ve dağlarda sıcaklıklar karı eritmeye yetmez bu sayede daimi karlar oluşur. Bunların başladığı yükseltiye kalıcı kar sınırı adı verilir. Bu enleme göre değişir ve ekvatordan kutuplara doğru gidildikçe deniz seviyesine doğru yaklaşır. Buzullar kendi içinde 4e ayrılır.

Kıta Buzulu: Geniş alanlar kaplayan ve bazen bir bölgeyi içine alabilecek kadar büyük olan buzullardır. Örtü buzulu olarak ta adlandırılır. Yeryüzündeki buzulların büyük kısmı bu türdendir. Çünkü 15milyon km2 lik bir alan da yer alan buzulların 13 milyon km2’lik bir alanda örtü buzulludur. Bu buzulların 13 milyon km2 Antartika’da 1 milyon km2 si ise Grönlant’tadır.

Sirk Buzulu: Yüksek alanlardaki dağlarda bulunan bir çanağın dolmasıyla oluşan göllerdir.

Vadi Buzulu: Bir yatak ve eğim doğrultusunda akan buzuldur.

Takke Buzulu: Sadece doruklarda görülen buzullardır.

Buzul Aşınım Şekilleri:

1.Buzul Vadisi:  Buzulların eğim, yatağın genişliği ve büyüklüğüne bağlı olarak aşağı doğru kayan buzulların açmış olduğu vadilerdir. Bu vadilere bağlı olarak bulunan yani parazit görünümlü olan buzullara da Asılı vadi denir.

2.Hörgüç kaya: Ana kayanın buzullardan sert olmasından dolayı aşındıramamasından dolayı oluşan ve cilalanan tepeciklere denir.

3.Sirk Gölleri: Buzulun erimesiyle oluşan çanağın su ile dolmasıyla oluşan yapılardır. Cilo, Bingöl, Kaçkar ve İskandinavyada bunlara rastlamak mümkündür.

Birikim Şekilleri:

1.Moren: Aşındırılan malzemenin düzlük alanlara biriktirilmesiyle yüksekliği,kalınlığı50-60 m yi bulan kaya parçacıkları taş ve toprak kırıntılarından oluşan yığınaklardır.

2.Drumlin: Buzul erimesiyle oluşan dereciklerin taşmasıyla başka tarafta birikmesiyle oluşan yığınaklardır. Kayaçlar işlenmeden dolayı çakıla benzerler.

3.Sander Düzlükleri: Drumlinlerin geniş alana yayılmasıyla oluşan düzlüklerdir.