Fransız fizikçi 1852 yılında Fransa’nın Paris şehrinde doğmuştur.

1875 yılında okutman,1877 yılında ise fizik mühendisi olmuştur.1878 yılında Doğa Tarihi müzesi laboratuvarın da doğa bilim asistanı ve 1892yılında da profesör olmuştur.1895 ile 1908 yılları arası politeknik okuluna profesörlük etmiştir.

Röntgen in X ışınları ile,ışık ışınları arasındaki benzerliği (saydamsız maddelerden geçmeleri, fotoğraf cxxxxx etkileri vb.) düşündü. Bu ışınlar doğa da,güneş tayfında ve bilinen ışık kaynakların da yoktu. Becquerel floresans özelliği taşıyan bir maddenin ışık yayıp yayamayacağını merak etti,florsans görünen her madde üzerinde deney yapmaya karar verdi;Floresans maddeden aldığı örnek parçayı önce güneş ışığına tuttu;sonra bir saydamsız kağıda sararak fotoğraf cxxxxx değecek biçimde yerleştirdi. Röntgen in deneyinde uyguladığı koşulları sağlamak için örnek parça ile fotoğraf camı arasına metal bir engel yerleştirdi. Deneyin sonunda levhaları açtığında levhaların buğulanmış olduğunu gördü: bu durum floresans X ışını ürettiğini kanıtlıyordu. 26 Şubat 1896 da bir fotoğraf filmini siyah kağıda sararak bir florans maddenin (potasyum uranil sülfat) billuru üzerine yerleştirdi;deneyin başlangıcını izleyen günlerde hava hep kapalıydı. Ne var ki,gecikmenin emülsiyonu bozacağını düşünen Becquerel levhaları açmaya karar verdi. Mart 1 de bu deney sonucunda uranyum filizi ışınları ile X ışınlarının fotoğraf camı üzerinde aynı etkiyi yaptığını ortaya koyarak,uranyum tuzlarında radyoaktivite bulunduğunu kanıtladı. Becquerel’in bu buluşu,atom çekirdeğinin varlığını kanıtlaması bakımından da çok önemliydi. Nükleer radyasyonu saptayan bir aygıt yaptı,uranyum ışınlarına tutulan gazların iyonlaştığını buldu.1903 de Nobel fizik ödülünü Curie lerle paylaştı. Magnetik dönerle polarma (1876) fosforışı (1882) üstüne çalışmalar yaptı.

Becquerel Fransa’nın bir kasabası olan Lecroisie’de 1908 yılında vefat etti.